Op het scherpst van de snede.

Door Freaky_Revolt op dinsdag 29 april 2014 03:56 - Reacties (18)
Categorie: -, Views: 5.933

Deel 8 leest eerst de andere delen, dit is een doorlopend verhaal)


Ok, we zijn eruit, we gaan scheiden.

Dit is natuurlijk een raar gegeven, ik hou nog steeds ziels veel van deze vrouw maar de koek is op en is tijd om door te gaan en een start te maken met een leven los van elkaar.

Onze insteek is om er samen (mogelijk) als vrienden uit elkaar te gaan. We kennen elkaar al 25 jaar en zouden het verschrikkelijk vinden als we elkaar helemaal zouden verliezen. Het probleem is echter dat ik nog steeds van haar hou maar zij heeft dit niet meer. Ik ben haar zeer dierbaar maar zij kan veel beter afstand nemen. We slapen nog steeds in het zelfde bed en dit is ook geen probleem. Ik ervaar het als fijn dat ze er nog is en omdat ik weet dat dit gaat ophouden geniet ik van elk moment dat we hebben.

Een scheidings-makelaar is gevonden dit ons beide behartigd, dit scheelt weer in de kosten en zolang we er samen uitkomen hoeven we niet elk een eigen advocaat te nemen. Nou zijn deze gesprekken over de convenant als het lopen door een mijnenveld, voor je het weet wordt je getriggerd door een opmerking of dat de ander ergens recht op heeft waar jij het niet mee eens bent. Ik heb als zzper bv een auto van de zaak en een buffer voor als ik geen werk meer heb. Dit moet omdat we in gemeenschap van goederen getrouwd zijn 50/50 verdeeld worden. Maar happy wordt ik daar niet van. Ik krijg ook geen geld uit de auto ik moet er gewoon mee rijden. En de buffer is voor mij als ik geen werk heb. Maar ja ze heeft er recht op. Alimentatie heeft ze recht op maar daar ziet ze vanaf omdat ze (en ik) volledig los wil en niet van elkaar afhankelijk zijn. Mooi daar ben ik wel blij om. Ze ziet later ook af van geld uit de zaak omdat ze merkt dat ik hier grote moeite mee heb.

Het voelt zo dubbel op, ze stopt de relatie, ik krijg geen kans om het te proberen te maken, ze gaat vreemd en ik zou haar ook nog eens moeten betalen? Ze heeft er recht op maar het zou best wel eens lelijk kunnen worden als ik het ook echt zou moeten betalen. Maar gelukkig willen we samen als vrienden uit elkaar en daarom willen we op een manier uit elkaar dat voor ons allebei werkt. Het huis en inboedel zullen we 50/50 delen en omdat ze mij zo tegemoet gekomen is zal ik haar helpen met de inrichting van haar nieuwe huis en een autotje.

Maar dan komt weer een grote hobbel:

Het huis gaat in de verkoop. De makelaar komt foto's maken maar mijn vriendin wil gaan sporten. Prima ik regel het wel, de makelaar wil wat zaken weten die ik niet weet. Ik bel mijn vriendin op of zij dit weet maar ik krijg de voicemail en ik spreek hem in. Dan zie ik ook de tijd en had meteen iets van vreemd wat vroeg nog? normaal gaat ze later sporten. Weer is er een zaadje geplant in mijn hersenen en ik handel de makelaar af. Dan kan ik het weer niet laten om te kijken waar ze is en ik zie dat ze in een andere plaats is dan waar haar sportschool zit waar ze al 15 jaar naar toe gaat. Ik weet eigenlijk al genoeg. ze had het al eens over squashen gehad dat ze met HEM wou doen. Maar ze heeft het hier nu niet over gehad, ze ging sporten en ze had geen racket bij (deze hebben we zelf omdat we dit zelf ook als eens hadden gedaan).

Dan belt ze terug over de vraag die ik had. ik zeg niets over mijn bevindingen en ze geeft aan bijna klaar te zijn met sporten en zo nog even de sauna in te gaan. maar als ik ophang heb ik zoiets van dit kan ik niet laten rusten. Ik bel terug en vraag haar waar ze is want ze is niet in haar sportschool! Ja ik ben in ergens anders gaan sporten sporten. we hangen op en ik stap in de auto. Ik weet waar hij werkt en daar aangekomen zie ik haar auto al staan.

Voor de duidelijkheid ze mocht van mij met hem omgaan omdat we toch ons eigen leven gaan leiden en ik geen recht meer heb om haar aan banden te leggen en zij hoeft zich er ook niet meer aan te houden. Maar ik eis wel eerlijkheid. Na het vreemdgaan heb ik kristal helder gezegd dat als ik nog een keer merk dat ze achter mijn rug om dingen in het geheim gaat doen dat ik haar het huis uit trap, Mijn bloed is al aan het koken en ik neem een slecht besluit, ik blijf wachten tot ze terug komen.

Toen ze aan kwamen stapte ze uit gaven een (vriendschappelijke) knuffel en bij mij ging het licht uit. Ik weet van de rest van de dag niet veel meer. Ik weet nog flarden.Ik rij naar hun toe totaal over de rooie. Ik weet nog dat ik haar uitgescholden heb. Ik sta in eens boven haar ze ligt op de grond en ik weet niet hoe ze daar is gekomen. Dan wil HIJ zich ermee gaan bemoeien, verkeerde keuze. Ik grijp hem bij de strot en neem hem in de wurg houding. dan zit ik weer in de auto en spreek haar voicemail in dat ze niet meer thuis hoeft te komen ze kan opzouten.

Ik kan nu wel zeggen dat ik me schaam over het feit dat ik me zo heb kunnen laten gaan. Ik zie nu ook wel in dat ik teveel van haar hou om zo samen rustig uit elkaar te gaan. Ze belt op dat ze langs wil komen om te praten. als ze er is valt er voor haar niet veel meer te praten. Ik ben nog steeds in alle staten. Ik ben vooral boos om het gelieg achter mijn rug om en accepteert dit niet meer. ze mag haar spullen pakken en ze zoekt maar uit waar ze slaapt maar hier niet meer.

Dit was wel een goede keuze, het geeft me rust dat ze niet meer thuis is en ik ervaar het als fijn dat als ik thuis kom ze er niet is. Ik schaam me wel over de extreme uitbarsting van mij dit buiten alle proporties was. Ik stuur haar en hem dan ook een appje om mij daarover te verontschuldigen. deze wordt godzijdank door allebei aangenomen en een 2 weken verder zijn we weer op goede speaking terms. Ik heb een appartement gevonden en ben daar afgelopen zaterdag ingetrokken.

Het gaat nu weer goed tussen ons we kunnen weer lekker praten en elkaar helpen en dat voelt goed. Anderen zeggen vaak in de comments dumpen die griet maar dat is gewoon geen optie voor me. Ze blijft de liefde van mijn leven en ik moet nu op mezelf leren omgaan met mijn verlies. De scheiding gaat op rolletjes en hopelijk is het huis snel verkocht.

Ik moet nu op mezelf verder en de grootste uitdaging zit in het feit dat ik weer het sociale leven in wil duiken. Hier ben ik helemaal uit en dat zie ik nog als een struikelblok, ik ervaar het lastig om dingen te gaan doen en om nieuwe mensen te leren kennen. Maar het is een goal die ik mezelf heb gesteld en ik wil deze ook echt halen.

Dit is de laatste blog over dit verhaal.
Ik ga denk ik nog wel door met bloggen alleen over het volgende verhaal, ik heb er veel aan gehad en jullie steun heeft me ook echt sterker gemaakt.

Hiervoor mijn dank.

De stilte na de storm.

Door Freaky_Revolt op maandag 28 april 2014 02:27 - Reacties (19)
Categorie: -, Views: 5.802

Deel 7 leest eerst de andere delen, dit is een doorlopend verhaal)


Zo het is een lange tijd geleden dat ik gepost heb.
Er zijn mensen die interesseert waren naar de afloop van mijn verhaal.
Tot nu toe kwam ik er niet toe, dit omdat ik er niet aan toe was en niet wou. Maar nu toch op veler verzoek mijn vervolg. In delen omdat er zoveel gebeurd is!

Het is de dag nadat ik erachter ben gekomen van mijn vriendin heeft gekust en geknuffeld met de jongen waar ze gevoelens voor heeft. Ik heb bij mijn zus geslapen (NOT) en mijn zus is naar mijn vriendin gegaan om met haar te praten over de situatie. Als mijn zus later me belt geeft ze aan dat het haar het beste lijkt om naar mijn vriendin te gaan en te praten. Zij heeft ervaring met haar partner die maanden lang vreemd is gegaan en ze geeft aan dat hier toch wat anders aan de hand is.

Ik geef aan dat ik niet weet of ik wel wil praten met haar. Ik lig op dat moment bij mijn ouders op de bank en heb net twee uurtjes geslapen. Ik merk dat ik erg boos ben op haar en teleurgesteld in de ene persoon waarvan ik nooit gedacht had dat deze me zo in de steek zou kunnen laten. Maar ik zie gelukkig wel in dat op dat moment mijn zus de situatie beter in kan schatten dan ik en ik besluit dan ook om naar mijn vriendin te gaan op het oordeel van mijn zus die ik voor die van mij zet op dat moment.

Aangekomen bij haar gaan we in de bij elkaar zitten en hebben een stevig gesprek, zij geeft aan dat ze zich schaamt dat ze het zo uit de hand heeft kunnen laten lopen. En ik heb een oer woede in me en geef zwaar gedreven aan dat ik er wel aan wil werken maar dat ik dit niet meer ga doen met een derde wiel aan de relatie. Ze mag heb niet meer zien bellen appen of wat dan ook. als ze iets gaat doen waarbij hij ook komt dan gaat ze niet of ik ga mee, ik kan je niet meer vertrouwen dus tot de tijd dat ik dat weer kan moet ik het zo doen om het alleen al een kans te kunnen geven. Ik zeg haar ook kristal helder aan dat zij alleen deze kans krijgt omdat we al 25 jaar bij elkaar zijn maar dat ik nooit meer in mijn leven dit zal accepteren. Speel voortaan meteen open kaart, doe alle open en eerlijk. Als ik erachter kom dat je weer achter mijn rug om dingen doet of in het geheim dat trap ik je zo snel de deur uit dat je niet weet of het de voor of achter deur is! Ze kan zich hier in vinden en wil wel zo snel mogelijk in therapie gaan. Dit regel ik voor de maandag erop en dit heb ik op dat moment in de auto geregeld.


Ze wil graag nog ff sporten om haar hoofd leeg te maken en de sauna te pakken op de sportschool. Prima en daarna is ze ook naar een vriendin gegaan om te praten. Die nacht slaap ik weer thuis en dat voelt op dat moment goed. De volgende morgen zitten we op de bank en nemen de dag daarvoor nog eens lichtjes door. Tot ze in eens erg helder en duidelijk aangeeft wat ik al in mijn eerste blog schreef. Ze wil de therapie in maar niet om de relatie te redden maar om het goed af te kunnen sluiten. Ik zie in haar ogen en houding dat dit is wat ze wil en oprecht is en eerlijk. Ze kan niet meer op deze manier doorgaan, ze houd niet meer van me (als man/vrouw) en wil overschakelen naar goede vrienden maar niet meer.

Het is natuurlijk niet het nieuws wat je wilt horen van de liefde van je leven maar ik zie dat er geen andere opties zijn voor haar en dat ik haar niet meer op andere gedachte kan brengen. Vreemd genoeg geeft dit me ook rust, ik weet waar ik sta en waar ik aan toe ben.

Mijn huwelijk is over.
Mijn liefde voor haar nog niet, en dat gaat nog problemen geven maar dat zal ik op een later moment delen.